Przedmioty i surowce

Baza przedmiotów i surowców — szesnaście pozycji w jednej tabeli

Ta strona jest spisem, nie poradnikiem. Zebraliśmy w niej szesnaście surowców i przedmiotów, którym poświęciliśmy osobne karty, i wyłożyliśmy obok siebie te dane, które na kartach są rozsypane po akapitach: obie nazwy, wielkość stosu, wartość bazową, liczbę receptur i to, czy przedmiot da się w ogóle wytworzyć. Każdą kolumnę posortujesz kliknięciem w jej nagłówek.

Zacznij od posortowania po kolumnie „W grze (PL)”. Lista ustawi się wtedy tak, jak ustawia się w grze — alfabetycznie, według nazw z menu — i od razu widać, dlaczego części haseł nie da się w tym menu znaleźć.

Jak czytać kolumny

• Szukasz jako — hasło, pod którym opisujemy przedmiot, czyli słowo, którym posługują się gracze. To ono jest nagłówkiem karty.
• W grze (PL) i W grze (EN) — nazwy z pliku Localization.csv. Tak przedmiot podpisany jest w polskim i angielskim menu gry.
• Stos — pole Stacknumber, czyli ile sztuk mieści się w jednym polu ekwipunku. Pałka z paralizatorem tego pola nie ma, bo jest bronią.
• Da się wytworzyć — czy w recipes.xml istnieje receptura ze składnikami, która tworzy ten przedmiot. Nie mówi nic o tym, czy receptura jest już odblokowana ani na jakiej stacji chodzi.
• Wchodzi do receptur — w ilu recepturach przedmiot występuje jako składnik. To liczba, nie ocena przydatności; wliczają się w nią też receptury pakujące, czyli te zbijające cały stos surowca w jeden przedmiot.
• Wartość handlowa — pole EconomicValue z items.xml.

W grze te przedmioty nazywają się inaczej

To najważniejsza rzecz, którą ta tabela pokazuje. W dziewięciu przypadkach na szesnaście nazwa z polskiego menu gry jest inna niż słowo, którym gracz szuka: „saletra” figuruje jako Azotan potasu w postaci sypkiej, „glina” jako Gleba gliniasta, „piasek” jako Zmiażdżony piaskowiec, „kwas” jako Butelka kwasu, „miód” jako Słoik miodu, „stal” jako Kuta stal, „zbieracz wody” jako Kolektor rosy, Stun Baton jako Pałka z paralizatorem, a „części mechaniczne” chodzą z odwróconym szykiem — Mechaniczne części. Tłumaczenie nie jest błędne, po prostu trzyma się pełnych nazw z plików gry, a gracz w wyszukiwarce skraca.

Skąd pochodzą te liczby

Wszystkie wartości w tabeli wyciągnęliśmy z plików Data/Config gry: items.xml daje wielkość stosu i wartość bazową, recipes.xml — receptury i to, czy przedmiot da się wytworzyć, a Localization.csv — obie nazwy. Wydanie plików to 3.0; opisywaną wersją stabilną pozostaje 3.1.

Robimy to tak z konkretnego powodu. Krążące po sieci bazy „item ID” opisują wciąż Alfę 17 i 18 — nazwy w rodzaju machete czy gunAK47 nie istnieją w dzisiejszym items.xml, a podane tam receptury i ilości nie mają pokrycia w grze, w którą grasz. Nazwy z plików, których używa komenda giveself, zebraliśmy osobno w wyszukiwarce nazw i ID przedmiotów.

Co widać po posortowaniu

Kilka rzeczy z tej tabeli wychodzi dopiero wtedy, gdy ustawi się ją po liczbach — i każda z nich jest praktyczną wskazówką na start.

• Kuta stal wchodzi do 160 receptur, mechaniczne części do 122, skóra do 80. To trzy surowce, których nigdy nie jest za dużo, i pierwsze kandydatki do osobnej skrzyni w bazie.
• Trzy pozycje mają zero receptur — antybiotyki, pałka z paralizatorem i kolektor rosy. Nie są składnikiem niczego, bo same są wyrobem gotowym.
• Stos rozstrzyga o transporcie. Sześć tysięcy węgla zajmuje jedno pole ekwipunku, ale sześćdziesiąt sztuk wosku pszczelego — już sześć. Przy powrocie z wyprawy to różnica między jednym kursem a trzema.
• Osiem z szesnastu pozycji trzeba znaleźć, nie wytworzyć. Węgiel, łupek bitumiczny, wosk pszczeli, butelka kwasu, słoik miodu, saletra, skóra i mechaniczne części nie powstają z niczego — dlatego karty tych ośmiu zaczynają się od tego, gdzie ich szukać.

Reszta zależy od tego, co masz już postawione: kuźnia, warsztat, betoniarka i laboratorium chemiczne otwierają zupełnie inne receptury, a kolejność ich budowania rozpisuje osobno poradnik o wytwarzaniu i stacjach roboczych.

Karty pojedynczych przedmiotów

Tabela mówi, czym przedmiot jest. Karty mówią, gdzie go zdobyć — a tego jednym wierszem się nie da, bo dla jednych odpowiedzią jest złoże w terenie, dla innych konkretny pojemnik w mieście albo torba po konkretnym zombie. Każda karta niesie komplet źródeł z ilościami, pełną listę receptur i pułapki, o które gracze najczęściej się potykają.