Kody i komendy konsoli w 7 Days to Die

Jak otworzyć konsolę komend

Konsola komend (Command Console) jest narzędziem deweloperskim, które twórcy zostawili graczom otwarte. Wpisuje się w nią polecenia i zatwierdza klawiszem Enter; gra odpowiada w tym samym okienku. Polska wiki gry nazywa ją Konsolą Komend i tej nazwy używamy dalej.

Klawisz zależy od układu klawiatury. Na polskiej klawiaturze — czyli układzie europejskim — działa F1 i od niego zawsze zaczynaj. Reszta wiersza poniżej to warianty dla układów, na których F1 bywa przechwycone przez system albo przez nakładkę.

Zanim zaczniesz wpisywać cokolwiek dłuższego, warto znać trzy zasady zapisu. Część komend rozróżnia wielkość liter, więc a to nie to samo co A. Zamiast pełnej nazwy zwykle działa skrót, ale nie każda komenda go ma. Argumenty w nawiasach kwadratowych są opcjonalne, w nawiasach ostrych — obowiązkowe.

Kody do 7 Days to Die a komendy konsoli

W wynikach wyszukiwania te dwie rzeczy siedzą pod jednym hasłem, ale to nie jest to samo. Komenda konsoli jest funkcją gry — chodzi w tym samym procesie, działa offline i w pojedynkę, a na serwerze podlega uprawnieniom. Anglojęzyczne poradniki nazywają je console commands albo po prostu 7 Days to Die commands, i o nich jest cały ten dział.

Osobną kategorią są zewnętrzne programy typu trainer — aplikacje, które grzebią w pamięci uruchomionej gry. Nie polecamy ich i nie podajemy do nich odnośników. Powody są praktyczne, nie moralne: taki program działa przez wstrzykiwanie kodu, czyli dokładnie to, co blokuje Easy Anti-Cheat, więc na serwerach z EAC albo nie zadziała, albo skończy się odcięciem od gry sieciowej; pochodzi z witryn bez żadnej odpowiedzialności za to, co jest w pliku; i zmienia stan zapisu w sposób, którego gra nie przewiduje, przez co świat potrafi zostać uszkodzony. Konsola robi to samo, tylko wewnątrz gry i z jej własnymi zabezpieczeniami.

Najczęściej używane komendy

Poniższa tabela to rdzeń działu: komendy, po które sięga się realnie, z opisem po polsku i przykładem. Kolumny da się sortować — kliknij nagłówek, żeby ustawić listę alfabetycznie albo pogrupować po skrócie. Nazwy komend zostają angielskie, bo to kod, który wpisujesz dosłownie.

Dwie komendy z tej listy mają własne strony, bo same w sobie są tematem na poradnik. Nazwy przedmiotów do giveself — bo to nazwy, nie numery, i szuka się ich w pliku Data/Config/items.xml — zebraliśmy w wyszukiwarce nazw i ID przedmiotów. Współrzędne, ujemne kierunki i przenoszenie innych graczy rozpisaliśmy przy komendach tp i teleportplayer.

cm, dm i Cheat Mode — czym się różnią

Trzy rzeczy noszą w tej grze etykietkę „tryb oszusta” i regularnie mylą się graczom. Dwie są komendami, jedna — ustawieniem świata, którego z konsoli się nie przestawia.

Praktyczna różnica jest taka: cm daje przedmioty, dm daje władzę nad światem i postacią. Menu kreatywne nie pozwala stawiać zombie — od tego jest menu bytów, dostępne dopiero po dm. Co dokładnie odblokowuje tryb debugowania i jak włączyć nieśmiertelność, rozpisaliśmy osobno przy trybie boga i menu debugowania.

Co znajdziesz w tym dziale

Cztery strony poniżej rozwijają wątki, które w tabeli mieszczą się w jednym wierszu, a w praktyce wymagają akapitu albo dwóch.

Zanim wpiszesz pierwszą komendę

Konsola nie ma cofania. Nie pyta „na pewno”, nie prowadzi dziennika zmian i nie pozwala wrócić do stanu sprzed komendy — dlatego trzy nawyki oszczędzają wieczory.

Po pierwsze, kopia zapisu przed eksperymentem. Komendy ruszające czas, teren i byty potrafią zostawić świat w stanie, którego gra sama nie naprawi. Po drugie, jedna komenda naraz: gdy wpiszesz pięć i coś pójdzie źle, nie wiesz która. Po trzecie, na cudzym serwerze pytaj o zgodę — komendy widać w logach, a uprawnienia da się odebrać równie szybko, jak nadać.