Komendy admina — zarządzanie serwerem i graczami

Poziomy uprawnień — skala, która liczy w drugą stronę

Na serwerze nie ma przełącznika „admin włączony”. Jest liczba od 0 do 1000 przypisana do konta, a przy każdej komendzie — liczba mówiąca, jakiego poziomu wymaga. Gracz uruchomi komendę, której wymagany poziom jest równy jego własnemu albo od niego wyższy liczbowo. Wychodzi z tego skala odwrotna do intuicji: im niższa liczba, tym większa władza.

Druga strona tego samego mechanizmu: komenda, której nikt nie wpisał na listę uprawnień, ma domyślnie poziom 0. Innymi słowy świeży serwer nie wymaga zamykania — wszystko poza garstką nieszkodliwych poleceń jest z założenia tylko dla admina, a listę uprawnień otwiera się świadomie, komenda po komendzie.

Jak nadać sobie uprawnienia admina

Ścieżka przez konsolę jest szybsza od edycji pliku i nie wymaga zatrzymywania serwera. Komendy wpisujesz w oknie terminala serwera, przez telnet albo w panelu WWW — wszędzie działają tak samo.

Komendy admina — pełna lista

Poniżej polecenia, które ruszają serwer i graczy. Nawiasy ostre oznaczają argument obowiązkowy, kwadratowe — opcjonalny; identyfikator gracza znajdziesz komendą lpi.

Kolejność przed każdym restartem jest zawsze ta sama: say z ostrzeżeniem, potem saveworld, dopiero na końcu shutdown. Wyrzucanie graczy komendą kickall ma sens tylko wtedy, gdy chcesz mieć pewność, że nikt nie wejdzie w trakcie zapisu. Sama teleportacja graczy — z pełną składnią współrzędnych i ujemnymi kierunkami — ma u nas osobną stronę.

serveradmin.xml — gdzie mieszkają listy

Wszystko, co ustawisz komendami, ląduje w jednym pliku. Jego nazwę podaje ustawienie AdminFileName w serverconfig.xml — domyślnie serveradmin.xml, a ścieżka liczy się względem katalogu zapisu serwera (SaveGameFolder). Plik trzyma cztery listy: adminów wraz z ich poziomami, uprawnienia do poszczególnych komend, białą listę i listę banów. Wpisywać można pojedyncze konta albo całe grupy Steam.

Ręczna edycja pliku przydaje się w dwóch sytuacjach: gdy nadajesz uprawnienia komuś, kto jeszcze nigdy nie wszedł na serwer, i gdy chcesz przenieść gotowy zestaw uprawnień na nową instancję. W obu wypadkach zatrzymaj serwer przed edycją — inaczej zapis przy wyłączaniu nadpisze twoje zmiany. Sam plik ma w środku komentarze opisujące format identyfikatorów obowiązujący w twojej wersji gry; to pewniejsze źródło niż jakikolwiek poradnik.

Dostęp spoza gry — terminal, telnet i panel WWW

Serwer dedykowany nie wymaga siedzenia w grze, żeby nim zarządzać. Te same komendy przyjmuje okno terminala serwera, połączenie telnet i panel WWW, a od wersji 1.0 panel pozwala też ustawiać poziomy użytkowników i uprawnienia do komend bez dotykania pliku.