7 Days to Die na PC — wymagania sprzętowe

Wymagania 7 Days to Die — minimalne i zalecane

Poniższa tabela to zawartość karty sklepowej w Steamie, przepisana bez zaokrągleń i bez dopowiadania. Wydawca nie podaje ani modeli procesorów, ani nazw kart graficznych — mówi o taktowaniu, liczbie rdzeni i ilości pamięci, i tyle naprawdę wiadomo.

Ponad tabelą Steam stawia jeszcze jeden warunek, wspólny dla obu kolumn: gra wymaga 64-bitowego procesora i 64-bitowego systemu. Pod tabelą wisi zaś adnotacja, o której łatwo zapomnieć, a potrafi zaboleć: uruchomienie serwera dedykowanego i klienta gry na tym samym komputerze podwaja zapotrzebowanie na pamięć. Jeśli planujesz własny serwer na tej samej maszynie, na której grasz, licz nie 12, tylko 24 GB.

Czego te liczby nie mówią

Wymagania sprzętowe są odpowiedzią na pytanie „czy się uruchomi”, a nie „jak będzie chodzić”. Przy tej grze różnica między jednym a drugim jest większa niż zwykle, bo obciążenie nie bierze się z jakości tekstur, tylko z tego, co gra liczy w tle.

Sam opis produktu wymienia rzeczy, które w innych grach nie istnieją: świat jest w pełni zniszczalny, a budynki mają model stabilności strukturalnej, więc mogą runąć pod własnym ciężarem. Wydawca wymienia pięć biomów i światy o łącznej powierzchni stu kilometrów kwadratowych, ponad 700 unikalnych lokacji, niespełna 60 archetypów zombie i przeszło 1300 rodzajów bloków konstrukcyjnych. Każda z tych rzeczy jest liczona, nie namalowana.

Widać to również po tym, co The Fun Pimps naprawiali w wersji 3.0: optymalizacja generatora siatek chunków, optymalizacja zużycia pamięci przy generowaniu świata, przyspieszenie stemplowania mapy i usunięcie „częstych zacięć przy sprzątaniu pamięci w trakcie generowania chunków”. To jest mapa miejsc, w których ta gra kosztuje najwięcej: generowanie i przebudowa świata, a nie oświetlenie.

7 Days to Die na Steamie — co mówi karta sklepowa

Wersja pecetowa sprzedaje się w jednym miejscu i w jednej edycji. Poza samymi wymaganiami karta niesie kilka rzeczy, które warto sprawdzić przed zakupem — zwłaszcza język interfejsu i tryby gry wieloosobowej.

Polski jest w grze na stałe i włącza się po stronie Steama, we właściwościach gry — nie potrzeba do tego żadnego spolszczenia od społeczności. Cena katalogowa to punkt odniesienia dla wszystkich zniżek, jakie zobaczysz gdzie indziej; co z tego wynika przy kluczach z giełd, rozpisujemy w tekście o tym, gdzie kupić 7 Days to Die.

Easy Anti-Cheat na poziomie jądra — co to znaczy dla gracza

Steam ma na kartach produktów osobną rubrykę o anti-cheacie i przy tej grze mówi dwie rzeczy wprost: używane jest oprogramowanie anti-cheat działające w jądrze systemu (Easy Anti-Cheat) oraz zakup wymaga zgody na warunki umowy EULA firmy trzeciej. Warto rozumieć, co za tym stoi, bo to nie jest zwykła biblioteka gry.

• „W jądrze systemu” znaczy najwyższe uprawnienia. To sterownik, a nie zwykły program działający obok gry.
• Stoi na karcie sklepowej, nie w regulaminie. Steam wypisuje anti-cheat obok języków i obsługi kontrolerów — czyli wśród rzeczy, które widzisz przed kliknięciem „kup”, a nie po.
• Wymaga osobnej zgody. EULA firmy trzeciej to warunek postawiony na karcie sklepowej, obok samej ceny.

macOS, Linux i Steam Deck

Wersja pecetowa to trzy systemy w jednym zakupie — Steam wystawia dla gry osobne bloki wymagań dla Windowsa, macOS i Linuksa. Różnica jest wyłącznie w systemie operacyjnym; procesor, pamięć, karta i miejsce na dysku są wszędzie takie same.

Osobna sprawa to Steam Deck. Valve prowadzi dla gry raport zgodności i wpisała do niego cztery pozycje: domyślna konfiguracja pada działa w pełni, ikony przycisków odpowiadają temu, co jest na Decku, tekst interfejsu jest czytelny, a domyślne ustawienia dają płynną grę. Do tego jedna adnotacja: rozgrywka jednoosobowa wymaga aktywnego połączenia z internetem.

Ustawienia, którymi możesz sobie pomóc

Tu trzeba powiedzieć wprost: The Fun Pimps nie publikują pomiarów wydajności i nie ma oficjalnej tabeli „to ustawienie kosztuje tyle klatek”. Nie będziemy takiej wymyślać — liczby FPS przy nazwach kart graficznych, które krążą po internecie, pochodzą z pojedynczych komputerów i z różnych wersji gry. To, co jest udokumentowane, to lista pokręteł, które masz do dyspozycji.

• Limit klatek. Wersja 3.0 dołożyła ustawienie ograniczające liczbę klatek na sekundę w grze. Na laptopie potrafi to zrobić więcej dla temperatury i kultury pracy niż zejście o jeden poziom detali.
• DirectX 12 na Windowsie. Od 3.0 jest obsługiwanym interfejsem graficznym, ale nie jest domyślny — to znaczy, że domyślnie gra chodzi na DirectX 11, a przejście na DX12 jest świadomym wyborem, nie automatem.
• Gęstość przeciwników. Opcje piaskownicy Enemy Density i Enemy Respawn wersja 3.1 rozbiła na osobne wartości dla dnia i dla nocy. Można więc obciąć tłok po zmroku, nie ruszając rozgrywki w dzień.
• Noc hordy. Opcje Blood Moon Count i Blood Moon Frequency sterują tym, ilu przeciwników i jak często przychodzi po ciebie siódmej nocy. To jedyny moment w tej grze, w którym liczba jednocześnie liczonych zombie skacze w górę z założenia.

Nazwy opcji podajemy po angielsku, bo w takiej postaci wymieniają je oficjalne informacje o wydaniu. W samej grze siedzą w ustawieniach piaskownicy, obok pozostałych ze 150 suwaków dodanych w wersji 3.0.